Uppistandið mitt er svona eins og gamall, skítugur, heimilislaus maður, sem hleypur að þér og öskrar eitthvað óskiljanlegt. Þú annað hvort hlærð að honum eða þá hræðist hann og veist ekki alveg hvernig þú átt að láta.
Ég er semsagt ekki alveg nógu sáttur við hvernig þetta fór hjá mér, en þetta var alveg ágætt. Hef það ekki alveg í mér að „ná“ áhorfendum. Allavega ekki ennþá. Það var samt alveg eitthvað hlegið og þið getið horft á þetta í sjónvarpinu eftir viku. Magnað að vera með uppistönd fyrir svona stórt krád og á svona flottum stað.